30 mei 2014 - Dag 9

Mijn
voorgevoel van die nieuwe idee blik van het oppasvrouwtje is mooi uitgekomen.
Opeens was ze aan het rommelen met kleden en tafel voor de deur notabene en
toen moest deze mooie dame boven op die tafel staan. Oefening portret foto
noemde ze het. Ik weet niet of ze het weet maar voor zo'n kleine dame als ik is
een tafel best hoog hoor. Gelukkig was ik niet de enigste. De meiden moesten er
ook aan geloven een voor een en toen ook nog met zijn drieën. Toegegeven ik sta
er fraai op maar dat kan ook niet anders. Gelukkig zit mijn haar er nog op want
je weet maar nooit als je boven op een tafel staat. Voor je wat kan zeggen
halen ze soms zo je haar er af.

Op de
kalender gekeken, vandaag mijn laatste kruisje zetten. Morgen ga ik weer naar
het beste hotel dat er bestaat namelijk thuis en daar kan geen oppashotel tegen
op. Dan is alle aandacht weer voor mij alleen. Niet dat het ongezellig is met
de meiden om mij heen maar die denken dat ik een saai leven heb met een rondje
lopen en slapen. Ik wil hun nog wel eens horen als ze 14 jaar zijn. Ik hoop
voor hun dat ze dan net zo gezond zijn als ik. Trouwens wat slapen betreft doen
de meiden dus heus niet voor mij onder. Dat doen ze ook uren.

Hoe dan ook
ik ben dik tevreden met mijn leventje en mijzelf. Denk dat de meiden en het
oppasvrouwtje mij nog wel gaan missen. Hebben ze mooi pech gehad.